:: Vicieuze cirkel

Vrouwen en eetbuien. Alsof ze bij elkaar horen. Koekjes, chips, chocola. Niet één, niet een beetje, maar veel of álles en dan het liefst in één keer. 

(Vr)eetbuien dus. Als je weet waardoor ze ontstaan en die oorzaken erkent, kun je ze effectief aanpakken.


Je verstand zegt dat je het niet moet doen. Maar die geur, die kleur, die smaak! Het water loopt je in de mond. ‘Niet doen’, zegt je verstand, ‘je hebt er al vier gehad. Leg dat koekje terug!’ Maar je doet het niet. Je eet dat vijfde koekje gewoon op en misschien die zesde ook nog. 


Wie kent niet die neiging om door te eten als je eigenlijk al vol zit? Waarom stoppen we niet met onszelf vol te stoppen? Het gaat vooral om (lekkere) trek. Trek in eten wordt vaak in gang gezet door negatieve gevoelens als stress, depressie, verveling, angst, eenzaamheid of emotionele leegheid. Je pakt bij wijze van troost een lekker tussendoortje maar kunt niet stoppen, waardoor je uiteindelijk nog meer stress, depressieve gedachten en misschien ook schuldgevoelens ervaart, en dan pak je nog maar weer wat lekkers. Zo ontstaat een vicieuze cirkel. 


Het is verstandig om na te gaan waarom je zo’n spontane (vr)eetbui niet kunt onderdrukken. Als je dat weet, kun je die cirkel vermoedelijk wél doorbreken.


De relatie tussen negatieve emoties en (vr)eetbuien is onbetwist. Dat betekent echter niet dat je er niets aan kunt doen. Anderen kunnen je daarbij helpen, maar daarvoor moet je wel eerst zelf ‘uit de kast’ komen. 


Emo-eetbuien kunnen door allerlei redenen ontstaan, hieronder enkele voorbeelden: 

- onvrede met je huidige leven

- relatieproblemen

- het idee hebben door anderen te worden afgewezen

- jezelf niet kunnen accepteren

- niet kunnen voldoen aan de hoge eisen van je eigen perfectionisme

- echtscheiding of verlies van een dierbaar persoon

- geen voldoening in en/of problemen op je werk

- niet kunnen wennen aan een nieuwe woonomgeving 



:: GewichtLOOS, uw succesvolle gewichtsconsulent.

:: email: jeannette@gewichtloos.nl 



:: Groningen copyright 2011 Jeannette Loos ::